Een abrikozenpit bevat een amandel (de zaad) die beschermd is door een houtachtige schil. Om te ontkiemen, moet dit zaad een periode van koude en vochtige omstandigheden doorstaan die zijn rusttoestand opheft, een proces dat stratificatie wordt genoemd. Zonder deze stap kan de pit maandenlang in de grond inactief blijven, of zelfs nooit ontkiemen.
Kruisbestuiving en genetische variabiliteit van de abrikozenboomzaad
De concurrenten beschrijven de ontkieming, maar zwijgen vaak over een technisch punt dat de zaak verandert: een abrikozenpit is het resultaat van kruisbestuiving tussen twee ouders. De boom die eruit voortkomt, zal geen kloon zijn van de fruitboom waarvan de vrucht afkomstig is.
Aanrader : De voordelen van het financieren van een nieuwe auto met de CGOS voor publieke medewerkers
In de praktijk betekent dit dat de grootte van de abrikozen, hun smaak, hun kleur en zelfs de kracht van de boom onvoorspelbaar zullen zijn. Je kunt een boom krijgen die genereuze, smakelijke vruchten produceert, net zoals een krachtige maar weinig productieve boom. Het is de genetische loterij van het zaad.
Deze variabiliteit verklaart waarom professionals abrikozenbomen vermeerderen door middel van enten: de ent zorgt voor identieke kenmerken aan de moederplant. Een op een geschikte onderstam geënte abrikozenboom kan veel sneller zijn eerste vruchten produceren dan een plant die uit zaad is voortgekomen, en de kwaliteit van de vruchten is voorspelbaar.
Aanvullende lectuur : Hoe vind je eenvoudig de kaart en het leidingplan van je huis voor je werkzaamheden?
Voor wie een abrikozenboom wil laten groeien uit een pit, blijft het project heel goed haalbaar, mits men deze onbekende factor accepteert. Het plezier ligt zowel in de ervaring als in de toekomstige oogst.
De abrikozenpit voorbereiden voor het zaaien
De kwaliteit van het zaad bepaalt het succes. Een pit van een goed rijpe abrikoos, geplukt op het juiste moment van de boom, heeft een beter kiemvermogen dan een vrucht die nog hard in de supermarkt is gekocht en buiten de boom is gerijpt.
Maak de pit schoon direct na het proeven. Een pit die te lang aan de lucht is blootgesteld, verliest zijn kiemkracht. Verwijder al het resterende vruchtvlees, spoel het af met schoon water en laat het een paar uur drogen op een absorberend papier.
Moet je de schil breken om de amandel eruit te halen? Sommige tuinders doen dit om de ontkieming te versnellen, maar de handeling is delicaat: een verkeerd gedoseerde hamerklap kan het zaad verpletteren. Als je voor deze optie kiest, gebruik dan een bankschroef of een pittenkraker en werk voorzichtig. Het planten van de hele pit blijft de veiligste methode.
Stratificatie van de abrikozenpit: de winter nabootsen
De rusttoestand van het zaad wordt pas opgeheven na enkele weken van koude en vocht. Twee benaderingen werken.
Stratificatie in de koelkast
Plaats de pit in een vochtige substraat (grof zand of een mengsel van zand en veen) in een plastic zak met enkele gaatjes. Bewaar het geheel in de groentelade van de koelkast. De temperatuur moet tussen enkele graden boven nul blijven en mag niet onder het vriespunt komen.
- Controleer elke twee weken de vochtigheid van het substraat: het moet vochtig aanvoelen, nooit doorweekt of droog.
- Houd de ontwikkeling van schimmels in de gaten. Een teveel aan vocht bevordert schimmels. Als de pit beschimmelt, verwijder deze, spoel af en vervang het substraat.
- De duur van de stratificatie duurt over het algemeen enkele weken. Wanneer een witte scheut door de schil breekt, is de pit klaar om geplant te worden.
Natuurlijke stratificatie in de volle grond
Plant de pit direct in de grond in de herfst, tussen oktober en november. De winter zorgt op natuurlijke wijze voor de stratificatie. Steek de pit enkele centimeters diep, met de punt naar boven, in goed doorlatende grond. Bedek met een lichte mulch om te beschermen tegen overmatige vorst.
Deze methode is de eenvoudigste maar het minst gecontroleerd: knaagdieren, teveel regen of een te milde winter kunnen de ontkieming in gevaar brengen.
Planten en eerste zorg voor de jonge abrikozenboom
Eenmaal de scheut verschenen is (na stratificatie in de koelkast) of in het volgende voorjaar (na herfstzaai), heeft de zaailing specifieke omstandigheden nodig om zich te ontwikkelen.
Verpot de ontkiemde pit in een diepe pot gevuld met een mengsel van potgrond en zand. Drainage is de hoogste prioriteit: de abrikozenboom houdt niet van stilstaand water. Een pot met gaten aan de onderkant, met een laag kleikorrels of grind, voorkomt de verrotting van de jonge wortels.
Plaats de pot in de volle zon. De abrikozenboom is een mediterrane boom die een maximum aan licht nodig heeft om zich goed te ontwikkelen. Geef regelmatig water, maar niet te veel: het substraat moet tussen de gietbeurten aan de oppervlakte opdrogen.
In het eerste jaar, houd de plant in de pot om deze te kunnen beschermen tegen late vorst. Abrikozenbomen behoren tot de fruitbomen die het meest gevoelig zijn voor de lente weersomstandigheden: een late vorst op een jonge plant kan de knoppen vernietigen en de groei vertragen.
Wachten op de eerste oogst van abrikozen
Een abrikozenboom die uit zaad is gekweekt, doet aanzienlijk langer over het produceren van zijn eerste vruchten dan een geënte boom. Geduld wordt geteld in jaren, niet in maanden.
Een abrikozenboom geënt op een krachtige onderstam kan al vanaf zijn derde jaar vrucht dragen onder goede omstandigheden. Een plant die uit een pit is voortgekomen, heeft over het algemeen veel langer nodig, soms het dubbele, en sommige bomen geven nooit bevredigende vruchten.
Het klimaat speelt een bepalende rol. Koude of vochtige lentes vertragen de vruchtzetting, soms met een extra jaar, zelfs op een goed verzorgde boom. Als je een abrikozenboom in een gematigd vochtig klimaat kweekt, zullen de oogsten onvoorspelbaarder zijn dan in het zuiden.
- Snoei de boom lichtjes vanaf zijn derde jaar om de vertakking en de toekomstige vruchtzetting te bevorderen.
- Breng elke eindwinter organische mest aan aan de voet van de boom om de bloei te ondersteunen.
- Bescherm de vroege bloei met een winterdoek als er vorst wordt voorspeld: de abrikozenbloem is bijzonder kwetsbaar.
Een tak van een bekende variëteit op je abrikozenboom uit zaad enten blijft een optie om de productie te betrouwbaarder te maken terwijl je de onderstam behoudt die je hebt gekweekt. Het zaad levert het wortelsysteem, de ent garandeert de kwaliteit van de vrucht.
Een abrikozenboom laten groeien uit een abrikozenpit blijft een van de meest toegankelijke tuinervaringen. Het echte selectiefilter is niet de kiemtechniek, maar het geduld tegenover de seizoenen en de acceptatie dat de verkregen vrucht een verrassing zal zijn.